Verbinding kind

‘Ik probeer al jaren met mijn dochter te praten over haar gedrag maar ze negeert me gewoon’ vertelt een moeder mij als we het intakegesprek hebben.

Deze moeder heeft haar dochter aangemeld omdat zij niet meer met elkaar overweg kunnen. Haar dochter luistert niet en wil niet met haar praten, ze loopt letterlijk weg als moeder het gesprek aangaat. Ik vraag haar hoe zo’n gesprek ongeveer verloopt. ‘Ik vertel dat ik graag met haar wil praten. Dat ik van haar hou maar dat de manier waarop zij zich gedraagt in huis niet langer kan en waarom ze dat doet. Ze wordt dan boos en loopt weg’.  

Je duwt je kind weg…
Ik leg haar uit dat wanneer je kind je triggert, je je kind onbewust wegduwt, want je wilt die pijn niet voelen. Je bedenkt redenen om het ouderschap of je kind niet leuk te vinden en spreekt je kind aan op het gedrag. Maar onbewust heeft je lichaam gereageerd op de trigger hoe je je voelde op die leeftijd. De emotie die erbij komt is dus uit het verleden, niet uit het heden. Als je je kind vraagt om je hiermee te helpen verbind je weer met je kind in plaats van dat je het wegduwt en de schuld geeft.

Wat wil je graag anders zien?…
Het klinkt cliché maar wees altijd een voorbeeld voor je kind. Als je wil dat je kind naar je luistert, begin er dan eerst zelf mee om goed naar je kind te luisteren. Dit doe je ook door proberen te begrijpen wat jouw kind wil vertellen met zijn gedrag. Als je wil dat je kind over zijn/haar gevoelens praat, benoem dan ook jouw eigen gevoelens en wees hier open over. Of vind je dat je kind te veel achter schermen zit? Kijk dan eerst of je zelf ook niet te vaak op je telefoon, ipad of computer zit.

Kleine wijziging, grote verandering…
Ik geef deze moeder als opdracht mee om de volgende keer niet te zeggen wat haar dochter anders moet doen (feiten) maar haar eigen gevoel te benoemen en of ze daarmee kan helpen? Bijvoorbeeld: “Ik zou het zo fijn vinden als ik mezelf niet elke keer hoor roepen, zou je mij daarmee kunnen helpen?” of “Ik zou het fijn vinden als ik niet elke dag struikel over jassen en tassen in de gang, kun je mij daarmee helpen?”.

Een week later belt ze mij op, dat ze het bijna niet kan geloven, maar het heeft uitgeprobeerd en haar dochter rustig zei ‘Oke mam, ik wil je wel helpen’.  

Dit is een voorbeeld hoe soms een kleine wijziging een ontzettende grote verandering te weeg kan brengen. Probeer het thuis eens uit en ontdek welk effect deze kleine wijziging op jouw gezin heeft, want kinderen zijn meesters in het bedenken van creatieve oplossingen.

Add A Comment