Kinderen die zeuren

Je kent het vast wel: het is bijna bedtijd en ineens wil je kind nog van alles doen. Jij zegt “Nee”, je kind blijft doorzeuren en uiteindelijk zijn jullie beiden boos. Of jullie zijn een spelletje aan het doen en je kind verliest, barst in huilen uit en is ontroostbaar.

Het liefst zien we ons kind blij en gelukkig en daarom helpen we ons kind het liefst zo snel mogelijk van dit vervelende gevoel af.

Je kunt heel erg je best doen je kind weer uit de emotie te halen, maar soms lijkt helemaal niets te werken en kun je je heel machteloos voelen. Doordat je je kind zo snel uit de emotie wil halen, ga je vaak voorbij aan datgene wat je kind je met zijn gedrag wil vertellen. Want vaak voelt je kind zich gewoon verdrietig, teleurgesteld, moe of boos en kan hij dit nog niet op een sociaal geaccepteerde manier duidelijk maken. Wat hij eigenlijk wil zeggen met zijn gedrag is: “Zie en hoor je dat ik me verdrietig, teleurgesteld, moe, boos voel en wil je mij troosten?”. Zeuren is leuren met gevoel.

Net als volwassenen vinden kinderen het ook fijn om erkenning te krijgen voor hun gevoel. Hoe zou jij je voelen als je een rot dag hebt gehad, chagrijnig thuis komt en je partner tegen je zegt dat hij nu geen zin heeft in dit gezeur, het allemaal wel mee valt, en pas als je weer gezellig kan doen, je terug mag komen? Waarschijnlijk niet serieus genomen, niet gezien en gehoord, en nog geïrriteerd en meer chagrijnig ook. Hoe anders zou het zijn als je partner zou zeggen: “Ik zie dat je niet lekker in je vel zit. Wat vervelend voor je”? Het liefst met “Zal ik het bad laten vollopen?” erbij 😀

Erkenning, troost en realiteit

Kinderen vragen om erkenning en begrip. Je kunt dit je kind geven door de volgende stappen:

Erken je kind in wat hij voelt
“Ik zie dat je boos bent omdat je niet langer mag opblijven” of “Wat een baal gevoel krijg je van verliezen he”

Geef begrip en troost op zijn gevoel
“ Balen he, dat je naar bed moet, want je wilt zo graag langer opblijven en nog zoveel doen” of “Jammer dat je verloren hebt, want je wilde juist zo graag winnen“

Vertel de realiteit (vertel het 1x heel duidelijk)
“We gaan nu naar bed, het is bedtijd” of “Je hebt nu helaas verloren, volgende keer heb je weer een kans om te winnen”

De realiteit herhaal je niet meer, die hebben ze echt gehoord en opgeslagen. Het is nu belangrijk dat je kind zich gezien en begrepen voelt. Herhaal erkenning en troost dus zo vaak als nodig is voor jouw kind in deze situatie (ook nadat je de realiteit hebt verteld). Op het moment dat je kind weer rustig is, weet je dat het voldoende is.

Add A Comment